απόψεις
Το μοντέλο της διαρκούς δημοκρατίας

Τετάρτη 12 Μαρτίου 2014

 

 

 

Άρθρο του Θωμά Σ. Πρόφη

 

 

Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΗΣ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

 

Αφού έχουμε ήδη αναπτύξει στα προηγούμενα α) την αναγκαιότητα της συμμετοχής των Πολιτών στα τοπικά δρώμενα και β) τις Διεθνείς συμβάσεις και Θεσμούς που στηρίζουν αυτήν τη συμμετοχή, θεωρώ σκόπιμο να προτάξω κάποιες εξηγήσεις για να μην υπάρξουν «παρεξηγήσεις»: Ο όρος «συμμετοχική δημοκρατία», που χρησιμοποιώ στο τίτλο της σειράς αυτής των άρθρων είναι ίσως αδόκιμος. Η ουσία είναι πως προσδοκώ μιαν «άμεση Δημοκρατία». Ωστόσο και επειδή η Άμεση Δημοκρατία συνεπάγεται τεράστιες αλλαγές στο νομικό πλαίσιο, που είναι σχεδόν αδύνατο να επιφέρουν οι τοπικές δυνάμεις, περιορίζομαι στον όρο της «συμμετοχικής» που, πιστεύω, είναι εφικτός στόχος εντός του υπάρχοντος θεσμικού και νομικού πλαισίου. Θα μπορούσε πάντως να χρησιμοποιηθεί και ο όρος της «διαρκούς δημοκρατίας» και μ’ αυτήν θ’ ασχοληθούμε στο παρόν σημείωμά μας.

 

Ωστόσο το θέμα δεν είναι καινούργιο και έχει παρουσιασθεί στο παρελθόν από τις σελίδες της «Κεκροπία» (τ. 82/27-9-2002) έχει δε ενσωματωθεί στο βιβλίο μου «ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ, ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ» που εκδόθηκε το 2003.

 

«Είναι γνωστό ότι στο δημοκρατικό - αντιπροσωπευτικό πολίτευμα εξακολουθούν ακόμη να γίνονται δεκτές δύο βασικές θέσεις:

 

1. Ότι η κορυφαία στιγμή και κριτήριο «νομιμοποιητικό» της δημοκρατίας είναι κάθε φορά που ο πολίτης ασκεί το εκλογικό του δικαίωμα, και

 

2. ότι οι επιλεγέντες ως εκπρόσωποι του εκλογικού σώματος έχουν εφεξής το «μονοπώλιο» να εκφράζουν μόνον αυτοί, κατά τεκμήριο, αυτά που αποδέχεται η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος, τα μέλη του οποίου δεν μπορούν πια, μετά τις εκλογές, να επηρεάζουν κατά περιεχόμενο τις λαμβανόμενες πολιτικές αποφάσεις, αφού έχουν ορίσει προς τούτο τους εκπροσώπους-αντιπροσώπους τους.

 

Τα τελευταία χρόνια όμως (σ.σ. αναφέρεται στη 10ετία του ’90), εδώ στο Κορωπί παρατηρούνται φαινόμενα αποδημοκρατικοποίησης ή δυσλειτουργίας του αντιπροσωπευτικού συστήματος και συγκεκριμένα:

 

       α) Οι εκλεγμένοι από τον λαό (δήμαρχος και δημοτικοί σύμβουλοι) εμφανίζονται περισσότερο ότι διαχειρίζονται τα δημόσια πράγματα όχι για την εξυπηρέτηση του κοινού καλού αλλά ιδιοτελώς, δηλαδή χάριν του ιδίου συμφέροντος, με αποκορύφωμα ορισμένα φαινόμενα "διαφθοράς" (σ.σ. στις 31-10-2014 έχει ορισθεί δικάσιμος ενώπιον του 3μελούς Εφετείου κακουργημάτων όπου παραπέμπεται ο πρώην δήμαρχος Κορωπίου Π. Παπαγιαννόπουλος για έκνομες πράξεις του σε βαθμό κακουργήματος).

 

       β) Εξ αιτίας αυτού οι τοπικοί "πολιτικοί" έχουν χάσει την εμπιστοσύνη του εκλογικού σώματος,

 

       γ) το οποίο απομακρύνθηκε από την πολιτική και δεν προσέρχεται πλέον στις κάλπες (όπως φάνηκε και στις τελευταίες δημοτικές εκλογές), με συνέπεια η δημοτική αρχή να εκλέγεται από ένα μέρος μόνο του εκλογικού σώματος. […].

 

Ο πολίτης, πάντως, θέλει διαρκώς να συμμετέχει στο πολιτικό γίγνεσθαι και είναι λάθος των τοπικών πολιτικών παραγόντων (δημοτική αρχή συνολικά) να παραγνωρίζουν το γεγονός αυτό. Η συμβολή του πολίτη στα δημόσια πράγματα από πουθενά δεν προκύπτει ότι εξαντλείται με την περιοδική άσκηση του εκλογικού δικαιώματός του ούτε και νοείται πλέον τετραετία (Σ.Σ. ήδη μιλάμε για 5ετία με βάση τον «Καλλικράτη») σιωπής.

 

Ο καθηγητής Dominique Rousseau το 1992 διατύπωσε μια θεωρία για ένα νέο μοντέλο δημοκρατίας που την ονόμασε "διαρκή" (democratie continue). Και προτείνει κάποιες μορφές αντιπροσώπευσης του πολίτη συνεχώς και καθ' όλη τη διάρκεια του βίου μιας εκλεγμένης, με βάση την αρχή της πλειοψηφίας, δημοτικής αρχής όπως είναι α) οι δημοσκοπήσεις, β) η χρήση των μέσων μαζικής ενημέρωσης (Τύπος, τηλεόραση, Διαδίκτυο) και των άλλων εκδηλώσεων της "κοινωνίας της πληροφορίας", γ) ο πιο δραστικός, όμως, τρόπος παρέμβασης του πολίτη στα δημόσια πράγματα και ελέγχου των κυβερνώντων που ο ίδιος επέλεξε είναι ο έλεγχος της νομιμότητας των πράξεων των δημοτικών αρχών που προβλέπεται να ασκείται από τον Γ.Γ. της Περιφέρειας βάσει του Δημοτικού Κώδικα, αφού υπό προϋποθέσεις ο έλεγχος αυτός μπορεί να καταλήξει σε ακύρωση πολιτικών αποφάσεων που ελήφθησαν από τους εκλεγέντες "αντιπροσώπους" (δημοτικούς συμβούλους) (σ.σ. αυτό μπορεί να γίνει και απ’ τους πολίτες με την άσκηση του δικαιώματος της αναφοράς τους προς τις Αρχές. Δικαίωμα που προστατεύεται από το Σύνταγμα αλλά που και ο Δ.Κ. προβλέπει ρητά τη χρήση του).

 

Με τους παραπάνω θεσμούς οι πολίτες επιβεβαιώνουν την ικανότητά τους, μέσω της αρχής της λαϊκής κυριαρχίας, να παρεμβαίνουν αμεσότερα στα πολιτικά πράγματα, δηλαδή έχουν την ευχέρεια να συμβάλλουν διαρκώς στην τελική διαμόρφωση πολιτικών αποφάσεων που τους αφορούν και όχι μόνον όταν διεξάγονται εκλογές. […].

 

Στην προμνημονευθείσα θεωρία του καθηγητή Dominique Rousseau γίνεται δεκτή η έννοια της δυναμικής δημοκρατίας, της ουσιαστικής δηλαδή δημοκρατίας, όπου οι ανήκοντες στην "πολιτική κοινωνία" (= κυβερνώντες με την ευρεία έννοια) ελέγχονται διαρκώς από την «κοινωνία των πολιτών» μέσα από τους νέους θεσμούς. Που θα πρέπει να σημειώσουμε ότι δεν είναι και τόσο "νέοι" δοθέντος ότι οι πυρήνες τους υπάρχουν σε καταστατικά κείμενα, που ουδέποτε όμως έχουν εφαρμοσθεί στην πράξη. […].

 

Το νέο αυτό δημοκρατικό μοντέλο προσεγγίζει ουσιαστικά τη λεγόμενη "διαλογική θεωρία" (Diskurstheorie) του J. Habermas που είχε διατυπωθεί σε προγενέστερο χρόνο και συμπληρώθηκε κατόπιν με την έννοια της "ριζοσπαστικής δημοκρατίας", η οποία κυριαρχείται από την αρχή της αυτοοργάνωσης της κοινωνίας των πολιτών και η οποία περιγράφεται στο ήδη κλασσικό βιβλίο του ιδίου "Faktizitat und Geltung" […]

 

Η αναζήτηση μιας νέας πολιτικής συμπεριφοράς είναι επίσης ένα ζητούμενο το οποίο θα πρέπει να καθοδηγεί τις επιλογές μας. Και ιδού το τι ακριβώς εννοώ.

 

Το κριτήριο επιλογής, εκτός από τα όσα παραπάνω αναφέραμε σχετικά με τη λειτουργία των Θεσμών και την εφαρμογή του μοντέλου της Διαρκούς Δημοκρατίας, πρέπει να εντοπίζεται και να στηρίζεται στα θέματα που συνδέονται με το δημόσιο ήθος και την πολιτική συμπεριφορά.

 

Ο σεβασμός, λοιπόν, στους δημοκρατικούς θεσμούς και στην αξία του ανθρώπου ως υποκειμένου και όχι ως αντικειμένου της πολιτικής πρακτικής, είναι απαιτητός. […]

 

Η ταύτιση της πολιτικής με την ηθική γίνεται πλέον το κύριο αίτημα για την αποκατάσταση της πολιτικής ως παράγοντα λειτουργίας του δημοτικού "κοινοβουλίου": Αξιοπιστία, ειλικρίνεια, σεβασμός των θεσμικών κανόνων. Επίσης απαιτείται σύνθεση που διαμορφώνει από δύο θέσεις μία Τρίτη και όχι συμβιβασμός. […] Στη κατεύθυνση αυτή μπορούμε να συνοψίσουμε μια σειρά καθηκόντων που θα αποτελέσουν την κλείδα λειτουργίας της δημοτικής αρχής και που προδιαγράφουν το ζητούμενο της νέας ηθικής πολιτικής συμπεριφοράς. Έχουμε, λοιπόν, κι απαριθμούμε:

 

Πρώτο και θεμελιώδες καθήκον που μπαίνει είναι η παλινόρθωση της αποστολής της πολιτικής και η ανύψωση του δημόσιου ήθους. Και αποστολή της πολιτικής, σε τοπικό τουλάχιστον επίπεδο, είναι ο Διάλογος και η λαϊκή συμμετοχή.

 

Δεύτερο καθήκον είναι η αποκατάσταση της κοινωνικής και λαϊκής συνοχής. Είναι ανάγκη να καταδειχθεί ότι για την συσπείρωση του λαού δεν χρειάζεται εχθρός αλλά ιδεώδη. Χρειάζεται ένα νέο πολιτικό κλίμα συνεννόησης, πραότητας, ηπιότητας. Δημοκρατία σημαίνει κατοχύρωση της δυνατότητας να μπορούν και οι αντίπαλοι να διαφωνούν μαζί μας. […].

 

Τρίτο: Καταπολέμηση του δογματισμού και των ιδεολογικών φανατισμών.

 

Τέταρτο: Σεβασμός της Αξιοκρατίας. Καμία παρέκκλιση απ' αυτή την αρχή είναι επιτρεπτή.

 

Πέμπτο: Άμεσο καθήκον των συνδυασμών που αξιώνουν και διεκδικούν την διαδοχή στην τοπική εξουσία είναι να ανακοινώσουν στους δημότες ένα ενοποιητικό και κινητήριο ιδανικό. Ουδείς μιλά σ’ αυτόν τον τόπο για ανάπτυξη, υπό το άγχος του καθημερινού "δος ημίν σήμερον", και της βραχυχρόνιας ανασφάλειας. Οι λύσεις που δίνονται στα προβλήματα πολλές φορές είναι χειρότερες από τα προβλήματα. Επειγόντως αναγκαίο είναι ένα κοινό ιδανικό που θα δίνει συνείδηση αποστολής, θα συσπειρώνει ανθρώπους στην επίτευξη ενός κοινού στόχου, θα αναπτερώνει ελπίδες και θα παλινορθώνει αισιοδοξίες. Κέντρο ενός τέτοιου ιδανικού μπορεί να είναι μια τοπική οικονομία που θα υπηρετεί τον άνθρωπο και όχι άνθρωποι που θα υπηρετούν την οικονομία (τεχνοκράτες). Ένας Δήμος που θα βοηθά τους πολίτες να δημιουργούν και όχι έναν Δήμο που θα αντικαθιστά ή θα υποκαθιστά τους πολίτες. Ειλικρινής, δηλαδή, στροφή στον ανθρωπισμό.

 

Έκτο: Ανάπτυξη ενός σύγχρονου ΕθνικοΛαϊκού πολιτισμού. Αντλώντας από τις ζωηρές πηγές της πολιτισμικής μας κληρονομιάς και παράδοσης, από τις σημερινές δυνατότητες του ελληνικού πνεύματος και της ελληνικής τέχνης και αξιοποιώντας την ευρωπαϊκή πρόοδο, θα πρέπει να ενθαρρυνθεί ο δυναμισμός του ελληνικού πνεύματος και την αλκή της νέας μας γενιάς, ώστε να απλωθούν σε ευρύτερους ορίζοντες.

 

Έβδομο: Θα χρειασθεί όχι μόνο να εκλαϊκεύεται αλλά και να αναθεωρείται το πρόγραμμα εφόσον οι ραγδαίες σύγχρονες εξελίξεις το επιβάλλουν.

 

Όγδοο: Εφαρμογή των Αρχών της Ελευθερίας, της Κοινωνικής δικαιοσύνης και της Προόδου, το τρίπτυχο της ανθρωποκεντρικής ανάπτυξης.

 

Ένατο: Να ξεπερασθούν οι διαχωρισμοί των "ετικετών" ή των ... "στρατοπέδων».

 

Δέκατο: Όλη η Αλήθεια στον Λαό. Ο λαός έχει αποδειχθεί ιστορικά ότι είναι πιο γενναίος από τους κυβερνήτες/ πολιτικούς του και είναι σε θέση να αποδεχθεί θυσίες, υπό την προϋπόθεση ότι θα αποδεικνύονται αποτελεσματικές και δίκαιες.

 

Ενδέκατο: Επαναστατική πρέπει να είναι η φροντίδα για την ενημέρωση των πολιτών. Μόνο ο ενήμερος πολίτης έχει τη δυνατότητα της υπεύθυνης πολιτικής επιλογής. Ο σύγχρονος κίνδυνος της ελευθερίας δεν προέρχεται μόνο από τα μονοπώλια της δύναμης ή του πλούτου. Μέγας διαφαίνεται ο κίνδυνος πλέον από τη μονοπώληση της γνώσης και της πληροφορίας.

 

Δωδέκατο: Μέσα σε μια δημοκρατική δημοτική παράταξη δεν είναι απλώς εύλογο, αλλά είναι επιβεβλημένο, να αντιμάχονται οι ιδέες. Από την πολλαπλότητα των ιδεών προκύπτει η σύνθεση και η ενότητα της ελευθερίας. Συνεπώς θα πρέπει να θεωρηθεί ως χρήσιμη η αναγνώριση ή, έστω, ανοχή των τάσεων.

 

Δέκατο τρίτο: Εγκαινίαση νέων τρόπων επαφής με τους δημότες. Στις προκατασκευασμένες συνθηματοκραυγές θα πρέπει να αντιταχθεί η αμεσότητα, η γνησιότητα, η ζεστή και έντιμη διανθρώπινη σχέση, το επιχείρημα. Και είναι αυτονόητο ότι η πρωτοβουλία ενημέρωσης ανήκει στο τοπικό σχήμα που επιθυμεί να ασκήσει ή ασκεί την τοπική εξουσία. Έχει όλη τη δυνατότητα να δημιουργεί κι όχι να αντιδρά παθητικά» (σελίδες 183-191).

 

Αυτά είχαν γραφτεί τότε, 12 χρόνια πριν. Με την ελπίδα να γίνουν πράξη απ’ τη δημοτική αρχή που προέκυψε απ’ τις εκλογές του 2002. Δεν συνέβη … Για όλους τους λόγους που έχουν αναλυθεί διεξοδικά στο επόμενο βιβλίο μου: «Πυρρώνεια Αυτοδιοίκηση, ή ο Δημόσιος Λόγος της «πολιτικής» Αφασίας για τον Δήμο Κρωπίας» (εκδ. ΚΕΚΡΟΠΙΑ, Κορωπί 2009).

 

Ωστόσο, σήμερα υπάρχει μια νέα «Πρωτοβουλία Πολιτών Κορωπίου» στην οποία βάσιμα μπορούμε να στηρίζουμε ελπίδες για εφαρμογή ριζοσπαστικών προγραμμάτων συμμετοχής των Πολιτών, μεταξύ των οποίων και το μοντέλο αυτό, που παραπάνω περιγράψαμε, της Διαρκούς Δημοκρατίας.

 

Θέλω να πιστεύω πως τόσον η επικεφαλής της «Πρωτοβουλίας» αυτής, κα Αθηνά Κιούση, όσο και οι συμμετέχοντες του ψηφοδελτίου έχουν και τη θέληση και την τόλμη αλλά και τη δύναμη να επιβάλουν το μοντέλο και να δώσουν το παράδειγμα για εφαρμογή του και σε άλλους δήμους. Τότε θα αποκτήσει το ουσιαστικό του νόημα ο θεσμός της Αυτοδιοίκησης. Μιας αυτοδιοίκησης που την έχουμε καταντήσει έρμαιο των διαθέσεων της κεντρικής εξουσίας αλλά και των τοπικών –ιδιοτελών- συμφερόντων.

 


Από: Ισμήνη
 Άραγε,οι απόψεις είναι προσωπικές ή και της δημοτικής παράταξης;
Από: Σωτήρης Πέλ
 Σαν υπεύθυνος δημοτικής συμμαχίας κτλ σε δημοτική παράταξη, σε περίπτωση νίκης στις δημοτικές εκλογές, θα πρωτοστατήσετε κύριε Πρόφη να γίνουν δημοκρατικές δημοτικές συνελεύσεις ή κάθε είδους συμμετοχές για να εμπεδωθεί το χαμένο αίσθημα πίστης και αφοσίωσης στους δημοτικούς άρχοντες;
Από: Θωμάς Πρόφης
 Ακόμα και σε περίπτωση μη ... νίκης!
Από: Σωτήρης Πέλ
 Γιατί δεν το ξεκινάς κύριε Θωμά....από τώρα;
Μετεκλογικά,ξεχνιούνται πολλά! Άμεσα, με ένα άτυπο συμβούλιο καλή ώρα,πχ γειτονιά της πλατεία Οικονόμου, μπορεί να δώσει το καλό παράδειγμα για τις εξελίξεις!
Τόσο δύσκολο είναι;
Από: CAMPESINO
 Διαβάζοντας και τα τρεία σχετικά άρθρα του κ. Πρόφη για την δημοκρατία - με οποιαδήποτε μορφή και αν της δίνει ο αρθρογράφος ( άμεση, συμμετοχική, διαρκής κ.α.) - τα πράγματα περιπλέκονται, ενώ στην ουσία είναι πολύ απλά. Ο Μ. Γλέζος όταν ήταν δήμαρχος Απειράνθού είχε εφαρμόσει ένα αμεσοδημοκρατικό τρόπο διοίκησης του δήμου. Είναι σε όλους μας γνωστό τι έγινε με το κοιμητήριο στο κέντρο του χωριού. Παρέμεινε στην θέση του διότι δεν συμφώνησαν οι κάτοικοι με την άποψη της δημοτικής αρχής. Άρα η άμεση δημοκρατία δεν είναι θέμα νομικού πλαισίου αλλά πολιτικής βούλησης. Θέμα νομικού πλαισίου δεν είναι η μορφή της δημοκρατίας αλλά η ίδια η δημοκρατία. Για παράδειγμα υπάρχει δημοκρατία σε ταξική κοινωνία ;
Από: Θωμάς Πρόφης
 Αγαπητέ CAMPESINO, από τη στιγμή που μιλάμε για "μπορεί" και για "εφικτό", κάνοντας χρήση του ισχύοντος νομικού πλαισίου, σημαίνει πως, ναι, χρειάζεται "πολιτική βούληση". Η οποία, επισημαίνω, ΔΕΝ υπάρχει έως τώρα.
Το παράδειγμα της Απειράνθου που αναφέρεις αποδεικνύει τόσον την ύπαρξη πολιτικής βούλησης όσο και την εφαρμογή και τον σεβασμό των αποφάσεων της πλειοψηφίας των πολιτών που "δεν συμφώνησαν με την άποψη της δημοτικής αρχής". Δηλαδή, οι κάτοικοι ανέτρεψαν την απόφαση της δημοτικής αρχής. Δεν κρίνω αν η απόφασή τους ήταν σωστή ή λάθος επειδή αδυνατώ.
Για το αν "υπάρχει δημοκρατία σε ταξική κοινωνία" είναι ερώτημα που θέλει ιδιαίτερη μελέτη για ν' απαντηθεί. Ίσως σε επόμενο σημείωμά μου ν' ασχοληθώ...
Από: Ευάγγελος Ν.Παπαχρήστου
 Εάν προσθέσουμε τα παραπάνω άρθρα, μαζί με το κεντρικό του κυρίου Θωμά Πρόφη,πιστεύω ότι θα φτιάξουμε ένα δυνατό μείγμα!
Τραγελαφικό είναι να παίρνονται αποφάσεις για εμάς αλλά χωρίς εμάς! Δεν υπάρχει η δικαιολογία του ψήφου στις εκλογές(εθνικές ή δημοτικές) και μετά τα ξεχνάμε όλα!
Σημαντικό όμως και τα γραφόμενα του φίλτατου δημότη "Σωτήρη Πέλ",ασχέτως του παραδείγματος με βαθύτατο νόημα , της πλατείας Οικονόμου!
Ξεκινώντας, με μια οργάνωση σε επίπεδο γειτονιάς, μπορούμε να ξεκινήσουμε ένα είδος άμεσης δημοκρατίας!
Πάντως ,για να μην τα ισοπεδώνουμε όλα, δίνεται η δυνατότητα σε όλους μας στην συμμετοχή λιθαράκι-λιθαράκι σε ένα καλύτερο αύριο.

Από: Το πιτσιρίκι
 Όλα υπάρχουν σήμερα! Προπάντων έχει μείνει κάτι από δημοκρατία του σκέπτομαι και λέγειν. Μεγαλύτερη δυστυχώς.........η θεωρία της τραγιάσκας!
Καλά στο Κορωπί,η "τραγιάσκα" βασιλεύει! Προσπαθούμε με παλιά μυαλά να σαμποτάρει ο ένας τον άλλον!
Όσο για τα άλλα,περί μοντέλου δημοκρατίας κτλ, όταν μάθουμε τουλάχιστον να λέμε την γνώμη μας και να απαιτούμε, ΟΛΑ ΦΤΙΑΧΝΟΝΤΑΙ.
Από: Γεωργία
 Σήμερα που μιλάμε,ποιο κόμμα ή δημοτική παράταξη εφαρμόζει τα παραπάνω;
Μην μου πείτε η Ριζοσπαστική πρωτοβουλία δημοτών και προσωπικά ο Θωμάς Πρόφης γιατί θα πάω να κάνω καγιάκ στον Υμηττό !
Η πολυφωνία εντός και εκτός τειχών είναι αναγκαία αρκεί να μην δημιουργεί στρεβλώσεις ή μπλοκάρισμα στους δημότες ή πολίτες αντίστοιχα, στις εκλογές!
Όσο για τις απόψεις του Πιτσιρίκι ,μάλλον ίσως έχει δίκιο!
Όταν ο γείτονας έχει γάιδαρο, δεν κοιτάμε να αποκτήσουμε και εμείς! Αντίθετα,κοιτάμε πως να τον σκοτώσουμε τον γάιδαρο του ,για να μην έχει κανένας!
Από: CAMPESINO
 Όταν ο γείτονας έχει γάιδαρο, κοιτάμε να αποκτήσουμε και εμείς, απλά δεν τα καταφέρνουμε. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν έχουμε τις ίδιες ευκαιρίες με τον γείτονα, γιατί δεν υπάρχει αξιοκρατία, ισονομία, ισοπολιτεία. Γιατί εμείς δεν είμαστε κρατικοδίαιτοι, δεν φοροδιαφεύγουμε και δεν είμαστε μέρος του πολιτικού συστήματος. Αρα κοιτάμε πως να σκοτώσουμε τον γάιδαρο του γείτονα, γιατί αυτό συνιστά δικαιοσύνη.
Από: Γεωργία
 Υπάρχει κόμμα που δεν κλείνει το μάτι στα μεγαλοσυμφέροντα;
Μήπως να θυμίσω ποιοι έλεγαν ότι δεν θα ξανά πάνε σε Μεγαλοκάνναλα και τώρα πετάνε........με τον Πήγασο ψηλά στο αέρα;
Εμείς έχουμε το καρπούζι και εμείς το μαχαίρι!
Από: Ευάγγελος Ν.Παπαχρήστου
 Εάν ήμασταν ενωμένοι σε θέματα που μας αφορούν και όχι με γνώμονα και μόνο το προσωπικό συμφέρον,θα υπήρχε καλύτερη δημοκρατία! Εμείς τι κάνουμε; Αραχτοί και light και περιμένουμε το "μάνα εξ ουρανού"!
Από: I.M
 Εάν συνεχίσουμε την ίδια τακτική στυλ CAMPESINO,βλέπω η Ελλάδα να γίνεται ανατολικό τμήμα της Κορέας.
Πιο Γιανκ Κορωπίου και βάλε! Ισοπεδωτικές τακτικές και αντιλήψεις που συναντάμε στην άκρα-άκρα αριστερά και άκρα-άκρα δεξιά,μετατρέπουν χώρες σε Κορέα ή Ουκρανία(κυβέρνηση ναζιστών με τις ευλογίες Ευρ.Ένωσης)
Από: Μπαλουρδος
 Όπου ακούτε για πολύ δημοκρατία,βαστάτε μικρό καλάθι!
Μέσα από τις λεγόμενες δημοκρατίες γεννήθηκαν οι μεγαλύτερες χουντάρες!
Από: Κάτοικος Αναστασίου Ντούνη
 Μου έκανε τρομερή εντύπωση το πως ξεκινάει η τελευταία παράγραφος του κειμένου του Θωμά Πρόφη!!!!
Γιατί Θωμά "θέλω να πιστεύω" και όχι "Είμαι σίγουρος";
Ξέρεις,οι 2 φράσεις έχουν τεράστια διαφορά!
Από: Θωμάς Πρόφης
 Έχεις απόλυτο δίκιο. Ωστόσο, επειδή οι απόψεις που παρουσιάζονται είναι προσωπικές, δεν μπορώ να είμαι σίγουρος πως και μια ομάδα ανθρώπων θα τις αποδεχθεί.
Πιστεύω όμως πως και η βούληση υπάρχει και η τόλμη για να επιχειρηθεί. Εξ άλλου στις Δημοκρατίες οι απόψεις δεν επιβάλλονται αλλά κατατίθενται και συζητιούνται. Έτσι μέσα από διάλογο είτε γίνονται αποδεκτές, είτε βελτιώνονται και υλοποιούνται. Ουσία της Δημοκρατίας ο Διάλογος. Αυτά ...
Από: Κάτοικος Αναστασίου Ντούνη
 Σωστός ο Θωμάς Πρόφης!
Πρόσθεσε στα γραφόμενά σου, ότι τα ίδια άτομα που ήταν επί Αναγέννησης που τριγυρνούσαν το Κορωπί με το μπλόκ και το στυλό ,προεκλογικά πόρτα-πόρτα είναι και τώρα!Με το που βγήκε η Αναγέννηση, ακόμα ψάχνουν τα μπλόκ με τις σημειώσεις!
Καλά κάνεις και είσαι επιφυλακτικός.
"Δημοκρατικές σχέσεις α λα κάρτ" !
Από: Κάτοικος Αναστασίου Ντούνη
 Συμπληρωματικό ........του παραπάνω!
Τις απόψεις σου Θωμά ,το δύσκολο είναι να τις αποδεχτεί ή καλύτερα να τις υλοποιήσει;
Γιατί εάν έχει πρόβλημα να τις αποδεχτεί, μάλλον υπάρχει σοβαρό θέμα !
Από: Θωμάς Πρόφης
 Έχω την εντύπωση πως αδικείς τους συμπολίτες μας, πιθανόν και τον εαυτό σου: Πολλοί στο παρελθόν ψήφισαν Ντίνο Γκίκα, Παπαγιαννόπουλο, Παραρά, Αναγέννηση κλπ. Τώρα που οι συνδυασμοί αυτοί δεν υπάρχουν ή απέχουν, τι πρέπει να γίνει; Να απέχουν και οι ψηφοφόροι τους; Και εν πάση περιπτώσει όσοι μετείχαν στην Αναγέννηση σήμερα πιστεύει κανείς ότι άκριτα θα ψήφιζαν Δημ. Κιούση; Ή, μήπως, να συμμετάσχουν σ' έναν συνδυασμό που θα βρίσκεται απέναντί του κι ακόμα σ' έναν συνδυασμό που ευελπιστούν ότι θα κάνει αυτά που υποσχέθηκαν όλες οι προηγούμενες δημοτικές αρχές -και η Αναγέννηση- χωρίς να πραγματοποιήσουν;
Από: Κάτοικος Αναστασίου Ντούνη
 Οι ψηφοφόροι θα πρέπει να γνωρίζουν τι θα ψηφίσουν!Φυσικά δεν έχουν υπογράψει με κανένα κόμμα ή δημοτική παράταξη συμβόλαιο μόνιμο Του ψήφου.
Για τα στελέχη μιλάω!
Όταν είσαι σε μια παράταξη και αυτά που λέγονται ή γίνονται δεν εκφράζουν το εκάστοτε άτομο, το σωστό και η λογική είναι ,παίρνω το καπελάκι μου-άντε γεια.
Όταν μένεις και σιγοντάρεις, ταυτίζεσαι και στο τέλος μάλλον μαυρίζεσαι.
Η κυρία Κιούση και ο κύριος Γίαννης Ντούνης ήταν μέχρι τέλος Αναγέννηση! Δεν τους είδα ποτέ να ασκήσουν κριτική ή να καυτηριάζουν για τα πράγματα στην διακυβέρνηση ή αντιπολίτευση της Αναγέννησης!
Άρα,συμφωνούσαν με όλα!
Τώρα κατάλαβα γιατί το σήμα της παράταξη είναι,.......... η ΕΛΙΑ.
Όνομα:
Σχόλιο:
 
 
Created by | INCOM CMS